“ჰარმონიული გარყვნილება”

გარყვნილება ფასდება იმდენი კრიტერიუმით, რამდენი ადამიანიც არსებობს დედამიწის ზურგზე.

გარყვნილება სნეულებაა? ზოგი ადამიანისთვის კი.

რამდენად არის აღვირახსნილი სექსუალური ცხოვრება სნეულება?

ზოგადად, არის თუ არა ეს ცუდი? თუ ეს უბრალოდ ადამიანის თავისუფალი ნებაა? ან სად გადის ზღვარი ამ ორს შორის?

გარყვნილი, აღვირახსნილი ადამიანები ჩვენს ისტორიას კარგად ახსოვს.

ვიცით გარყვნილების  “კორიფეები” , რომელთა ცხოვრებაც აღვირახსნილი ცხოვრების წესით გამოირჩეოდა.

• 15 საუკუნის კორიფე, ანტიპაპების სიაში შესული( პაპობაში იოანე XXIII), ყოფილი მეკობრე , ბალთაზარ კოსა.სექსუალური კავშირი : ნათესავებთან, შვილთან, შვილისშვილთან, ბერებთან, მონაზვნებთან, რომელთა რიცხვიც  ასეულებს აღწევს. მას ასევე ბრალად ედებოდა, ასეულობით ქმრიან ქალთან კავშირი, ასევე ასეულობით   “ქალწულების”  გახრწნა, ჰქონდა ურთიერთობა ორივე სქესის ადამიანებთან, ასაკის და განურჩევლად.
• მარკიზ დე სადი(დონატიე ალფონს ფრანსუა დე სადი 1740-1814).ცნობილი ძალმომრეობით, ძალადობით. სხვისთვის ტკივილის მიყენებით მიღებული  სიამოვნება, მისი სავიზიტო ბარათი. მასობრივი ორგიების თავკაცი, ზემოთ ხსენებული თვისებების მქონე და თითქმის იგივე ცხოვრების წესი რაც კოსას ქონდა.

• მეორე მხარე, აღსანიშნავია  ლეოპოლდ ფონ ზახერ-მაზოხი (ავტ. “ვენერა ბეწვის ქურქში”).მაზოხიზმი : ძალადობით, შეურაცხყოფით, დამცირებით, ცემით მიღებული სიამოვნება. ბოლო ორი ადამიანის   ტანდემისგან მოდის ტერმინი სადომაზოხიზმი.

ზოგადად წარმოდგენა შეგვექმნა, თუ როგორი ადამიანები არიან მსოფლიო  ხალხებისთვის გარყვნილები, აღვირასხნილები.

მინდა ხაზი გავუსვა, რომ საუბარია მხოლოდ სექსუალურ ასპექტზე, ამიტომაც ზემოთ ხსენებულების სხვა ნაკლოვანებები არ დამიწერია.

დავუბრუნდეთ ჩვენს დროს, როგორები ვართ ჩვენ, უბრალო ადამიანები, ამ დროში როდესაც არც BDSM გვიკვირს, არც ინცესტი, არც ორგიები, არც პორნოგრაფია, არც სვინგერობა და არც არატრადიციული ორიენტაცია. ძალიან მარტივია ყველაფერი ადამიანის თავისუფალ ნებას დააბრალო, საწყისის გაგება კი მეტად რთული.

ხალხი ჭრელია კი, ზოგისთვის ცოლ-ქმარს შორის ხშირი სექსიც გარყნილებაა, გაუფორმებელი ქორწინების გარეშე სექსი კი უარესი.

ზოგისთვის  ორალური სექსი წარმოუდგენელია, ზოგმა არც იცის კუნილინგუსი რა არის.

ზოგისთვის ღალატია გარყვნილება, საყვარლების ყოლა.

ზოგისთვის პორნოგრაფიის ყურება, მასტურბაცია.

მგონი გარყნილება იქ მოდის, სადაც გრძნობ რომ “ზედმეტი მოგივიდა”, მთავარი შეგრძნებაა, თორემ ლესბოსელს, რომელსაც თავისი ორიენტაცია არ აწუხებს, ვერ დასდებ ბრალს აღვირახსნილობაში. ის ხომ არავის უშავებს რამეს?

თუ დაიწყებ იმაზე ფიქრს, რომ გარყვნილი ხარ, უკვე გარყვნილი ხარ

ჩემი  კრიტერიუმებით ზომიერად გარყვნილებაც არსებობს და “ჩათლახურიც” .

+ ყველაზე დიდი გარყვნილება, საკუთარი აღვირახსნილობით სხვისი შეწუხებაა.

როდესაც ორივე მხარე, ან მეტი კი ერთ აზრზე მაშინ შეიძლება “გარყვნილების ჰარმონიაც” წარმოიშვას ან “ჰარმონიული გარყვნილება” როგორც გინდათ

რჩევა :ბევრი დრო არ დაკარგოთ მაინც საკუთარ თვითშეფასებაზე ფიქრში, ან თუ დაიწყებთ შუა გზაში არ მიატოვოთ და ჩამოყალიბდით