არც ფსიქოლოგიური ტესტია.
არც გათამაშებული სცენა.
ოთხი კედლის სიძველე, რეალობის შეგრძნებას ამძაფრებს.
სიგარეტის ბოლი, დახურული ფანჯრები, შეჩვეული სუნთქვა.
ორი სილუეტი, მონოტონური ფეხის მოძრაობა,ძველი იატაკის
ჭრიალი.
კედები და „ქუსლოჩკები“.
პომადიანი და უპომადო ტუჩები.
წითელი და შავი ფრჩხილის ლაქი.
„სობრანიე“ და „ვინსტონი“, ლაითი.
გრძელი ქერა თმები და მოკლე შავი თმა.
თვალები – ერთნაირი, მიბნედილი და უმისამართო, დაღლილიც.
ერთი დაჟინებული მზერა.
არაფრის მთქმელი სიჩუმე, ფეხის მონოტონური მოძრაობა, ძველი
იატაკის ჭრიალი, ნერვები!
–- –——————————————————————————-
არ დაიღალე?
მიჩვეული ვარ.
ნუთუ არასოდეს გიფიქრია, რას ფიქრობენ „ესენი“ შენზე?
შენ რომ ფიქრობ კარგად ხარ?
–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––—
არა, არ ხარ კარგად, მაგრამ „ამათ“ თვალში კარგი ქალი ხარ და
ეს არის მთელი შენი „ბედნიერება“.
და შენ ბედნიერი ხარ? (ღიმილი)
მე არ ვთამაშობ!
მე ბოზს მაინც არ მეძახიან.
მე არ ვარ ბოზი.
„ამათ“ თვალში ხარ! არ გაფიქრებს ეგ?
არა, არ ვფიქრობ. არა.. გატყუებ, თან მაგრად. ვფიქრობ და მაგ
დროს ცხვირის ნესტოები მეწვება ხოლმე…
–—————————————————————————-
ფეხების ბაკუნი.
რამდენი გყოლია?
ბევრი.
მაინც?
23. შენ?
მე 3… მგონი მართლა ბოზი ხარ. ყველა გახსოვს? სახეზე,
შეგრძნებები, სახელები, გვარები, სქესი ?
– არა, სახელები და გვარები ცუდად მახსოვს, სახეზე თითქმის
ყველას ვიცნობ. შეგრძნებები ერთი და იგივეა… სქესი? რა
მნიშვნელობა აქვს..
– როგორ შეგიძლია ასე მშვიდად ამაზე საუბარი?
– ტვინს რატომ მიტყნავ?
——————————————————————————-
პაუზა, სიჩუმე, ფეხების ბაკუნი, ძველი იატაკის ჭრიალი,
დაჟინებული მზერა.
– შენ რატომ გყავს საყვარელი?
– მე ქმარი არასდროს მყვარებია.
– ხომ ღალატობ? ატყუებ.. ოჯახი ფული არ არის. მგონი შენ
უფრო ხარ ბოზი. როგორ შეგიძლია კარგი ცოლის როლის
თამაში, ამ დროს ამასთან ჟიმაობა
– ტვინს რატომ მიტყნავ?
ფეხების ბაკუნი, დაჟინებული მზერა.
– მე სია მაინც არ მაქვს.. არც ყველასთან ვწვები, დარჩა ვინმე
ვისთანაც არაფერი გქონია?!
და.. გიყვარს ვინმე?
– კი, შენ!
სიჩუმე, ფეხების ბაკუნი, ძველი იატაკის ჭრიალი, დაჟინებული
მზერა.
