გულიდან ამოვედი..

რამდენი პოზიტივი მომიტანე ხომ არ იცი?რამდენი ადამიანი გამაცანი ესეც არ იცი..

რამდენად მიყვარხარ არც ეგ იცი? და რამდენად მიგეჯაჭვე..

რამდენად მტკენ ყოველი ტკივილით არც ეგ იცი

რამდენად ეჭვიანი გავხდი?? მეცინება

შენგან გადმომედო,სპიჩქიც ღერზეც შესაძლებელია ეჭვიანობა თურმე..

თითქოს ყველას დავშორდი,მეგობრები თითქმის არ მყავს.. დაქალებიც,დაქალები საერთოდ..

ყველა შემომეცალა,ან მე შემოვიცალე არ ვიცი..

თვეში ერთხელ ნუცას ნახვა კი დიდი ბედნიერებაა ჩემთვის,უბრალოდ არ მინდა იმედგაცრუებული დავრჩე ისევ და მჯეროდეს მინდა,რომ მეგობრობა არსებობს,ნამდვილი მეგობრობა,იმიტომ რომ მე ეს შემიძლია..

მშობლებსაც დავშორდი თითქოს,ძმასაც..

ორი ოჯახი მაქვს ფაქტიურად..

არჩევნის გაკეთება რომ მომიწიოს,მტკიცედ გადავწყვეტდი,რომ შენთან მინდა..

ახლა კი,ახლა კი გამოკიდებული ვარ..

ორივე მხრიდან ექზჩებიან ჩემს სიყვარულს

ნეტავ ეს 24 საათი ვინ დაადგინა დღე-ღამეში? არ მყოფნის,48 ყოფილიყო ნეტა ან უფრო მეტი 72…

მე მომწონს შენთან ცხოვრება და ის გატარებული დღე და ღამე რაც ბევრი იყო, და კიდევ ბევრი იქნება და კიდევ იქნება..შენთან ერთად ძილი და ჩახუტება,უსაზღვროდ ბედნიერი ვარ..

მართლა..

ხატვა დავიწყე ისევ,ჯღაბნვა,როგოც მე ვთვლი..

შენი “ბრალია” შენი დამსახურებაა.. მადლობა ამისთვის..დიდი მადლობა.

ერთი ბედნიერებაა ჩემთვის ეგ ცალკე..

ყოველი ხატვა შენზე ფიქრია და ყოველი ნაკვთი შენ ხარ ყველა ნახატში,ქალია თუ კაცი. თოვლია თუ ქარი..

მიყვარხარ..

უკიდეგანოდ ( ))

მიყვარხარ,ძალიან მიყვარხარ..სიცოცხლეზე მეტად..

და იმის იქით კიდევ

არ ვიცი თუ შემოხვალ აქ მაგრამ მაინც დავწერ

ძლიან მიყვარხარ,უკიდეგანოდ მიყვარხარ,საზღვრებს იქით და უზნეოდ

და ყველანაირად მიყვარხარ

მართლა

აქ ვარ :)

რამდენი ხანია აქ ააფერი დამიწერია..

ცოტა არ იყოს და მომენატრა აქაურობა :  )

მოვიცლი  მე შენთვის ბლოგო : )))

მიყვარხარ

მე არ ვარ მარტო.. :(

რატომ ხარ ასეთი შორი ჩემთვის და რატომ ხარ ამავდროულად ძალიან ახლო?

რატომ ვაგროვე მთელი დღე,და არა მარტო დღე ეს ცრემლები? იმიტომ რომ კიდევ ერთხელ დამტკიცებულიყო შენი სიტყვები,რომ მე მარტო არ ვარ?

დიდი მადლობა.. ძალიან მიხარია,გამიხარდა ეს სიტყვები,ბევრ რამეზე მეტად,შეიძლება უფრო მეტადაც რაც შეიძლებოდა გვირილების თაიგულის ჩუქებას გამოეწვია ჩემში..

მაგრამ მე მაინც მარტო ვარ რეალურად და ის რამდენიმე საათი სულაც არ ნიშნავს იმას,რომ მეყო.. უბრალოდ ვერ მეყო,არა..არაფრის გამეორებას და გაკარგებას არ ვაპირებ,იმიტომ რომ ბავშვობიდან არ ვეპოტინებოდი ვარსკვლავებს..

და როგორც ყოველთვის,იდეალური ურთიერთობა იმდენად არ უყვარს შემოქმედს,რომ მთელ ბარიკადებს აშენებს მის აღმოსაფხვრელად..

შენ დაინახე თავიდან ჭა..

არა შენ თავიდან ძალიან გწყუროდა,მერე დაინახე ჭა..

მერე ექაჩებოდი თოკს,მერე კი ვედრო დაინახე..

მაგრამ ისიც იცი,რომ ამ წყალს ვერც გადაისხავ და ვერც დალევ..

იმიტომ,რომ.. იმიტომ..და როცა ვიცი ეს იმიტომ ისეთი მაგარია,ნესტოებში მწარე შეგრძნება მიდგება..

ბლიად..

აი,არ უნდა დაგენახა ის ვედრო და მართლა ისე ბავშვურად დაგანახე,რომ ჩემი თავის გამიკვირდა..უბრალოდ რო ვერ შევიკავე..

როგორც ყოველთვის,არარეალურს და შეუძლებელს უნდა გამოვედო.. ან საერთოდ არაფერს ვედები..

ვიცი,რომ არ გამივლის…ამჩატება გამივლის,მაგრამ ის,რომ შენ ჩემნაირი ხარ ზუსტად არა

იმიტომ,რომ დამთხვევები არ არსებობს,როგორც შენ ამბობ..

ნეტა კითხულობდე მაინც… : | ამას..

შვილის გაზრდა-აღზრდა

საკუთარ თავს შევატყვე,რომ საკმაოდ დიდ დროს ვუთმობ იმაზე ფიქრს თუ როგრ შეიძლება გაზარდო შვილი..და დავასკვენი,რომ ძალიან რთული რამეა იყო დედა და არ გტკიოდეს დედობა..

პირველ რიგში ალბათ იმას გავითვალისწინებ რაც მე მაკლია და მაკლდა დედისგან,ვიქნები გაცილებით ყურადღბიანი ვიდრე დედაჩემია.

ეს ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორია : ყურადღბა

ვთვლი,რომ ძალიან ადვილია ჩვილი ბავშვის მოვლა..

თუ რა თქმა უნდა წინასწარ შეემზადები ამისთვის,ისეც არ უნდა მოხდეს რომ ბავშვი ბანაობა დამოუკიდელად ვერ მოახერხო..

ამ პერიოდში ბავშვის ჯანმრთელობის გარდა თითქმის არაფერი გაბარია

თითქმის.. უბრალოდ კიდევ მთავარია, მშვიდი გარემო

აყალ-,აყალში ჩვილსაც შეუძლია დაუზიანდეს ფსიქიკა..

2-3 წლიდან კი უკვე სხვა პერიოდია,ფეხადგმული,მოლაპარაკე სუბიექტი : )

ამ ასაკში ბავშვი ყველაფერს ბუნდოვნად აღიქვამს(საკუთარ გამოცდილება).

მეხსიერებაც ამ ასაკიდან მოდის ზოგ შემთხვევაში,მე 3 წლის ასაკში რაც მოხდა რაღაც-რაღაცეები მახსოვს..

ამ ასაკიდან,უნდა ვიფიქროთ დისციპლინაზე

ჩემი აზრით,ბავშვი არ უნდა გავათამამო,მაგრამ გადამეტებული სიმკაცრეც არ შეიძლება,აი  ოქროს შუალედის პოვნა კი საკმაოდ რთულია..

დაახლოებით 5 წლის ასაკიდან,ბავშვს უჩნდება ინტერესი,ყველაფრის მიმართ რაც მის ირგვლივაა

თავს იჩენს,პატარა სექსუალური ინსტიქტები,რომელიც გამოიხატება იმიტაციით..დანახულის ბაღში,ან თუნდაც მეზობლის ბავშვთან გამეორება.

არის აგრესიის მომენტიც,რომელიც იგივე იმიტაციით გამოიხატება

ამ ყველაფრისთვის კიდევ თავის არიდება რთულია..ან საჭიროა კი ავარიდოთ ამ ყველაფერს თავი?

ნორმალურია როცა პატარას უყალიბდება სექსუალური ფანტაზია?

შემდეგი ასაკი,უკვე მეტ სირთულეებს მოიცავს და ტვინის ნამდვილი ჭყლეტაა,რადგან უნდა ჩმოაყალიბო ერთი სრულყოფილი ადამიანი..

ამისათვის საჭიროა ნორმალური სამეგობრო წრე,უშუალო ურთიერთობა შვილთან,არ უნდა ქონდეს მას გაუცხოების მომენტი..თუმცა მშობლის რიდი აუცილებლად უნდა ქონდეს,რიდი და არა შიში..

უნდა მივცეთ გარკვეულწილად თავისუფლება,თვითრეალიზაციის საშუალება,უნდა შევაჩვიოთ დამოუკიდებლობას.

არ უნდა დაიწყოს სექსუალური ცხოვრება (სასურველია) 18 წლამდე,გოგომ მით უმეტეს..

ზედმეტად არ უნდა ავუკრძლოთ,რაც თვითონ უნდა ის..მთავარია საერთო ენა გამოინახოს დედა-შვილს შორის.

ამ ყველაფერზე,რომ ვფიქრობ,დედობის სურვილი წლებით იწევს წინ..იმიტომ რომ ცოტა არ იყოს მეშინია,დედობას ალბათ თავისი ასაკი უნდა,21 წლის გოგო მართლა ვერ იქნება კარგი დედა ასე მგონია.. : )

მარგალიტი პირველი/ქალიშვილების დეგრადაცია

უამრავი ამბავი მაქვს მოსმენილი,რეალური..ოდნავ წამატებული,მაგრამ მაინც რეალური და გამოურიცხავი ამ მარაზმი ცხოვრებიდან სადაც ჩვენ ვცხოვრობთ..

უამრავი რამ..თუ როგორ იკერებიან,როგორ იფუჭებენ პირს,ზატო  ინახავენ ვაგინას .. ვეცდები ყველა გაგონილი მოვყვე და იქნებ კითხვები თქვენც გაგიჩნდეთ,როგორც მე..

შემდეგი ამბავი ეხება,ტიპიურ ქართველ შეყვარებულ წყვილს,რომლებიც წლების მანძილზე ითანგებიან ერთმანეთის სურვილით და ზასაობის იქით არასდროს მიდიან.. ბოლოს კი,ყელში ამოსდის ბიჭს და ეუბნება გოგოს რომ გამოყვეს ცოლად,რომ ის მისი ცხოვრების პოტენციური თანამგზავრია…(არადა მობეზრდა 2 საათიანი ზასაობის მერე,სახლში მისულს ტუალეტის “თელვა”)

იასნია გოგო სიხარულით მე9 ცაზეა და ელოდება ამ დღეს..რომ მოვიდეს ის დასაწვავი პირველი ღამე და ე  ღი რ ს ო ს!! პარალელურად უყვება დაქალოჩკებს მომავალი ქორწილის დეტალებს და უნაწილებს სიხარულს..ამ დროს ყველა თავისი დაქალოჩკა გულში რო იბოღმება : )) გგ

ბიჭს ეშმაკურმა აზრმა გაუელვა..

როგროც ჩვენში ხდება ხოლმე,გაპარვა ძლიან ხოდშია და წყვილსაც გადაწყვეტილი ქონდა გაპარულიყვნენ..მაგრამ დღე დაგეგმილი არ იყო ზუსტად..

ჰოდა ბიჭმა გადაწყვიტა სიურპრიზი..იმ გოგოსთვის!

უცნობ ბიჭებს(ძმაკაცებს),გოგო ჩააგდებინა მანქანაში..თითქოს სხვები იტაცებდნენ..

გოგოსთვის მიზეზი არ უთქვამთ ისე ჩასვეს წინ,ვიღაც ბიჭთან ერთად..

ამ დროს მისი ბიჭი უკან ზის და “სიდენიას” ეფარება.. ჯერ ხომ სიურპრიზია,ელოდება გოგოს დაშოკვას ბოლომდე..

და ბრახ..

გოგო.. :

“ბიჭებო დღე-დღეზე ქორწილი მაქვს…და პირში ავიღებ,მერე გამიშვით”

შოკ… ჩემი პირველი რეაქცია იყო,რომ დამბურძგლა და საშინლად შემეცოდა ბიჭი..

მერე არ ვიცი რა მოხდა,რა უქნეს იმ გოგოს დაასეკრეტეს..მაგრამ ცოლად არ მოუყვანია და “ქალიშვილების” მოდგმას აგინებს…

თუ ხარ ქალიშვილი იყავი და ნუ აქიცინებ ტრაკს! :@

მარაზმები ისედაც ბევრი გვაქვს საქართველოში

ისევ უბრალოდ

არ ვიცი შეამჩნიეთ ჩემი ჰედერი როგორია?

უბრალო კი არ არის.. ზუსტად ეგრე ეჯახება ჩემში ორი მე ერთმანეთს

დღეს ჩემი დაბადების დღეა..

ჩვეულებრივი დღე..დაჟე ჩვეულებრივზე უფრო ჩვეულებრივი.

უბრალოდ კიდევ ერთი წელი მოვიდა,თითქოს არაფერია მაგრამ ასე ემატება წლები წლებს,და მივატან კი 22მდე? ))

დღეს ლექტორმა ნიშანი არ დამიწერა,არც დაბადების დღის ხათრით სულ ცალ ფეხზე ეკიდა..

გამსვლელი კი მხოლოდ იმიტომ არ დამიწერა,რომ დებილი არ ვარ და სწავლა შემიძლია,არადა როგორი მკიდია ეს 90ები? მეთქვა დებილი ვართქო..

არ აქცევდეს ახლა გეპეის ქულებს ვინმე ყურადღებას..

ისევ ექსკურსიას აპირებენ კურსელები..არ ვიცი რა გამოვა )

რამე მინდა ვწერო ვინმეზე,ფანტაზია უკვე აღარ მყოფნის..ვოტ ავიღებ ვინმეს ცხოვრებას და დავიწყებ აღწერას გგ ))

გადმოვწერ ცხოვრებას ფურცელზე ))

პატარ-პატარა მოთხრობებად : )

მთავარია დაწყება ხო? ხოდა დავიწყებ….

The Chosen Pessimist

რატომ ვარ ასეთი ცარიელი და თან სავსე?

თან მინდა ემოცია დავცალო,თან მინდა სხვისი ემოციით ავივსო..

დავიღალე გადავიღალე,იდიოტიზმით,ცხოვრებისეული მარაზმებით.

ამდენს ვიძახი დავიღალეთქო და ამ დავიღალეს ძახილით რატო არ ვიღლები ნეტა?

ან ვაბშე ეს ცრემლები რატომ მოდის თავისით? რა უნდა?

ყურში კიდევ The Chosen Pessimist ,მერამდენე კრუგზეა უკვე

არ მეძინება არადა,ღამურასავით შევეჩვიე ღამეს,ფიქრს და ამდენი ფიქრი რო გამაგიჟებს ვხვდები,მაგრამ მაინც არ ვწყვეტ…

ცალკე დედა მაგისი პრობლემები,ცალკე ჩემი პრობლემები..

ვერაფერს ვერ ვამბობ პროსტო,გული მიგრძნობს რამე შარს გადავეყრები…

თავისუფალი პოსტი ჩემგან

ყველას აქვს ეს თაიმ აუთის პერიოდები?

ისე გამოფიტული ვარ,რომ ურთიერთობებში ბოლო დროს ფლირტის იქით არ მივდივარ,ფლირტიც არ ქვია მაგას უაზრო ჩეთი..უბრალოდ არ მინდა არავისთან ურთიერთობა,რადგან ვხდები რომ ეგეც დიდ ნერვებს მოითხოვს და ა.შ..

ისედაც ნერვიული აშლილობის პიკამდე ცოტა მიკლია შინაგანად,ერთადერთი სამსახური თუ გამომიყვანს მდგომარეობიდან,რომელიც ჰორიზონტზე არ ჩანს..

თუმცა ვცდილობ სიმხნევე შევინარჩუნო,ყველაფრის დაკიდებით და ცხოვრების გაგრძელებით.

და კიდევ,უბრალოდ არის პრობლემები და განცდები,რომლებსაც ვერავის მოუყვები და გაწუხებს,ზუსტად ასეთ მდგომარეობაში ვარ..

თუმცა ბოლო 2 დღეა წვიმაში ვიწუწები სიამოვნებით,მარშუტკიდან ჩამოვედი გუშინ და შუა ტროტუარზე გავჩერდი,კაცის ჭაჭანება არაა ამ დროს )) ისე მესიამოვნა ყველაფერი ის რომ კიდევ გავიმეორებდი..

ისე კი მაინც მიკვირს,რომ მარტოობა მომწონს,თუმცა უფრო ის პონტია რომ

ვერავის ვერ ვუგებ და ექსპერიმენტებით კი დავიღალე,ბებერი ქალივით საათობით საუბარი მირჩევნია გართობას,სახლში ჯდომას კი მაინც ვერ დავუმუღამე..

ასე რომ ჰაერში გარინდული ველი მოვლენების განვითარებას,რაც შეიძლება ნაკლები ნერვების ჭყლეტის მომენტით : )

პ.ს ჩემს ახალ ბლოგზე არც არავინ შემოდის და რაღაც პონტში კარგიცააა ))

ყველაფერი კარგად იქნება ნინუცი,მთავარია საკუთარ ცხოვრებას პოპკორნით ხელში არ უყურო..დანარჩენი ყველაფერი მოგვარებადია..

აი მესმის ოპტიმიზმი!!!